سردرد، بی حالی، خستگی و کوفتگی بدن نشانه‌های اولیه مسمومیت با گاز مونوکسید کربن است که در بیشتر مواقع افراد به علت سرما، تصور می‌کنند به سرماخوردگی مبتلا شده‌اند.
علائم اولیه گازگرفتگی مشابه آنفلوانزا است

الونا(ELONA)؛ تکامل الایزا

الایزا به منظور شناسایی و تعیین خواص پروتئین ها، پپتیدها و کمپلکس های مولکولی هدف مختلف توسعه یافته است. در صنعت و پزشکی نیز از الایزا به عنوان یک تست تشخیصی و به منظور بررسی کنترل کیفی استفاده می شود. درالایزا از اختصاصیت آنتی بادی جهت شناسایی و سنجش آنالیت مورد نظر استفاده می شود. سه نوع الایزا که به صورت رایج کاربرد دارند شامل الایزای مستقیم، غیرمستقیم و ساندویچ می باشند.

 


در الایزای مستقیم مولکول هدف در ته چاهک کوت شده و توسط آنتی بادی های نشان دار که سیگنال قابل شناسایی تولید می کنند ردیابی می گردد و وجود مولکول هدف را تایید می کند. این روش با وجود سریع بودن و نیاز به تنها یک آنتی بادی برای شناسایی معایب مهمی دارد. نشان دار کردن آنتی بادی فعالیت ایمنی زایی آن را به شدت تحت تاثیر قرار داده و قدرت شناسایی آن را کاهش می دهد. همچنین نشان دار کردن آنتی بادی بسیار هزینه بر و وقت گیر است.

در الایزای غیرمستقیم، یک آنتی بادی ثانویه نشان دار جهت شناسایی آنتی بادی اول که به مولکول هدف متصل است به کار می رود. در این روش آنتی بادی های اولیه متنوعی می تواند به کار گرفته شود و خاصیت ایمنی زایی آن نیز محفوظ می ماند. با این حال فعالیت متقاطع دو آنتی بادی می تواند منجر به ایجاد سیگنال های غیراختصاصی شود.

در الایزای ساندویچ یک آنتی بادی اختصاصی مولکول هدف در ته چاهک کوت شده و مولکول هدف را در بر می گیرد. آنتی اولیه اضافه شده که در اصطلاح مولکول هدف را ساندویچ کرده و آنتی بادی ثانویه نشاندار آن را شناسایی می کند.در این روش نیاز به تصفیه مولکول هدف قبل از استفاده نیست. با این حال در  این روش به مولکول هدفی نیاز دارد که حداقل دارای دو جایگاه اتصال به آنتی بادی باشد.

اما تکنیکی که اخیرا به رقابت با الایزا برای شناسایی مولکول های هدف مختلف برخاسته روش الونا است(ELONA:enzyme-linked oligonucleotide assay). در این روش از فرایندی به نام توسعه سیستماتیک لیگاندها از طریق پربار کردن بالقوه (SELEX: Systematic evolution of ligands by exponential enrichment)برایتولید نوکلئیک اسیدهای مصنوعی به نام آپتامر(aptamer)استفاده می شود. آپتامر جزء اصلی تشخیص مولکولی در الونا به شمار می رود. در واقع یک الونا یک الایزا به شمار می رود. با این تفاوت که مولکول تشخیصی در الایزا (آنتی بادی) با آپتامر جایگزین شده است.

 

 


 

از جمله مزایای استفاده از الونا این است که نشان دار کردن آپتامرها بر خلاف آنتی بادی ها کمترین تاثیر را بر اختصاصیت و حساسیت مولکول هدف دارد. همچنین آپتامر ثانویه برای شناسایی آپتامر اولیه نیاز نیست. در فرایند سلکس می توان از اتصال محکم و اختصاصی آپتامر به مولکول هدف اطمینان یافت. همچنین نشان دار سازی آپتامرها برخلاف آنتی بادی ها از نظر زمانی کوتاه تر و از نظر هزینه بسیار مقرون به صرفه تر است. الونا را می توان همانند الایزا در فرمت هایی مانند ساندویچ نیز به کار برد. به خصوص در مورد مولکول های هدفی که کوت کردن آن ها در ته چاهک یه چالش است. این فرمت الونا به علت استفاده از دو آپتامر با اختصاصیت بالا برای شناسایی مولکول هدف از اختصاصیت بالایی برخوردار است. همچنین زمانی که به علت فقدان اپی توپ یا محل اتصال آنتی بادی الایزا به مشکل برمیخورد این روش بسیار مفید است. آپتامرها را در فرمت های مختلف الایزا نیز می توان به کار برد. برای مثال می توان از آپتامرها به عنوان جایگزین آنتی بادی اولیه اختصاصی مولکول یا آنتی بادی ثانویه هدف استفاده کرد.

 


استفاده از روش الونا برای شناسایی مولکول هدف در بسیاری از موارد به موفقیت رسیده است. مانند شناسایی پروتئین ترشحی MTP64 م. توبرکلوزیس، پروتئین E ویروس نیل غربی و گلیکوپروتئین E2 هپاتیت C و... . در مجموع از جمله مزایای این روش می توان به هزینه پایین، وقت گیر نبودن، حساسیت و اختصاصیت بالا، گستردگی بالای کاربرد اشاره کرد. روش الونا،توانایی آپتامرها در شناسایی مولکول های مختلف، این روش را به عنوان راهی درست در زمینه های مختلف معرفی می کند، به خصوص در شرایطی که الایزا ناتوان است( فقدان اپی توپ کافی، ایمنی زایی پایین و کوچک بودن مولکول هدف).

;